هر دو گروه جمعى كشته شدند . بيان وحشت ميان طغرل‌بيك و برادرش ابراهيم ينال در اين سال ابراهيم ينال از برادرش سلطان طغرل‌بيك دستخوش وحشت و ناآرامى شد . سبب آن اين بود كه طغرل‌بيك از ابراهيم ينال خواست كه شهر همدان و قلاعى كه در بلد جبل در دست دارد تسليم او كند . و ينال امتناع ورزيد ، و وزير خود ابا على را متهم به سعى در افساد بين او و برادرش كرد ، پس او را دستگير نمود و امر كرد پيش روى وى او را به زنند و يكى از چشمهايش را كور كرد و لبانش را ببريد و رو به طغرل‌بيك نهاد و گروهى از سپاهيانش را گرد آورد و تلاقى پيدا كرد پيكار سختى ميانشان رويداد كه منتهى به شكست ينال گرديد و به حال انهزام بازگشت و طغرل‌بيك به پىگرد او پرداخت و قلاع و تمام بلادش را متصرف شد . ابراهيم ينال در دژ سرماج پناهنده شد و خوددارى از طاعت برادرش كرد . طغرل‌بيك در آن نقطه حضور پيدا كرد ، سپاهيانش در انواع گوناگون به سيصد هزار نفر بالغ شده بود و با ينال جنگيد و چهار روزه آن دژ را كه از محكمترين قلاع و منيعترين آنها بود بگرفت و ينال را مقهور كرده از آن دژ فرودش آورد و به نصر الدوله بن مروان پيام فرستاد و از وى خواست كه در بلاد خودش خطبه بنام او خوانند ، ابن مروان اطاعت كرد و در ساير بلاد دياربكر بنام طغرل‌بيك خطبه خوانده شد . طغرل‌بيك به پادشاه روم نامه نوشت و هديهء بزرگى براى او فرستاد و از او خواست با وى پيمانى به بند و پادشاه روم خواست او را پذيرفت . پادشاه روم به ابن مروان نامه نوشت و از وى تقاضا كرد كه سعى كند با اعطاى فديه پادشاه ابخاز كه ذكرش گذشت ، آزادش كند . نصر الدوله شيخ الاسلام ابا عبد اللّه بن مروان را دربارهء اين امر نزد سلطان طغرل‌بيك روانه كرد . و طغرل‌بيك بدون فديه او را آزاد كرد . اين امر به چشم نصر الدوله و پادشاه روم بزرگ جلوه كرد و در عوض پادشاه روم هداياى بسيارى براى سلطان طغرل‌بيك فرستاد و مسجد قسطنطنيه را بنا كرده و در آن ( مسلمانان ) نماز گذارده و خطبه بنام طغرل‌بيك خواند